اصول نگارش فارسی

اصول نشانه گذاری در زبان پارسی منظور از نشانه گذاری به کاربردن علامت ها و نشانه هایی است که برای درست فهمیده شدن جملات در نوشته به کار برده می شود. ۱. ویرگول (،)وبرگول نشانه مکثی کوتاه است. موارد استفاده:الف: در بین عبارت های غیر مستقل که باهم در حکم یک جمله کامل می باشد:آن را که حساب پاک است، از محاسبه چه باک است. ب: برای توضیح در مورد یک کلمه:فردوسی، حماسه سرای بزرگ ایران، در سال ۳۲۹ هجری قمری به دنیا آمد. ج: در موردی که چند کلمه دارای اسناد واحدی باشد:علی، حسن، و احمد پسران او بودند. د: در آدرس دادن:تهران، شهریار، میدان امام. ۲. نقطه ویرگول (؛)الف: برای جدا کردن جمله ها و عبارت های متعدد یک کلام طولانی که به ظاهر مستقل اما در معنی به یکدیگر وابسته و مربوط می باشند:فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر؛ که این، دام زرق نهاده است. ب: در جمله های توضیحی، پیش از کلماتی چون اما، زیرا، چرا که، یعنی، به عبارت دیگر، برای مثال و مانند آنها؛ به شرط آنکه جمله پیش از آن طولانی باشد. مال و جاه هیچگاه نمی توانند آرامش بخش روان انسان باشند؛ چرا که تنها با یاد خدا دل ها آرامش می یابند. ۳. نقطه (.)الف: در